Εισαγωγικά στοιχεία από το σχολικό βιβλίο
Η καθημερινή ζωή της Εβραίας συνομήλικής σας Άννας Φρανκ, η οποία έγραψε μεγάλο μέρος του ημερολογίου της κάτω από δυσχερείς συνθήκες, στη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου πολέμου, διαφέρει πολύ από τις δικές σας εμπειρίες. Οι καταστάσεις όμως και οι σκέψεις που κατέγραψε η δεκατριάχρονη Άννα το 1942 στο παρακάτω απόσπασμα του ημερολογίου της είναι αρκετά αντιπροσωπευτικές τόσο για την εφηβική ψυχολογία όσο και για τις σύγχρονες οικογενειακές σχέσεις, οι οποίες πολλές φορές αντιμετωπίζουν μικρά ή μεγάλα προβλήματα.
Κίτυ: φανταστικό πρόσωπο στο οποίο απευθύνει η Άννα όσα γράφει στο ημερολόγιο της.
."Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ" είναι το πιο γνωστό ημερολογιακό κείμενο της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Ημερολόγιο: με τον όρο αυτόν εννοούμε τη συστηματική καταγραφή από ένα άτομο των πιο σημαντικών γεγονότων της προσωπικής του ζωής, καθώς και της δημόσιας ζωής της εποχής του.
- Έχει προσωπικό χαρακτήρα (δηλαδή δε γράφεται για να δημοσιευτεί ή για να διαβαστεί από άλλους), γι’ αυτό και το ύφος του είναι εξομολογητικό, και η γραφή συχνά συνθηματική ή και ελλειπτική·
- περιέχει σχόλια, παρατηρήσεις, κρίσεις, σκέψεις και, γενικά μια υποκειμενική καταγραφή όλων όσων απασχολούν το άτομο που κρατά το ημερολόγιο.
- Βασικό χαρακτηριστικό του είναι ο ακριβής προσδιορισμός του χρόνου από τον συγγραφέα.
- Διαφέρει από την αυτοβιογραφία, όπου ο συγγραφέας παρουσιάζει τη ζωή του σε συνεχή αφήγηση και χωρίς κενά, με σκοπό να διαβαστεί από άλλους.
Η Άννα Φράνκ γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου 1929 στην Φρανκφούρτη της Γερμανίας. Ήταν Γερμανίδα και στη θρησκεία Εβραία.
ΑΝΝΑ ΦΡΑΝΚ
Λίγο προτού ξεκινήσει η μεταφορά των εβραίων στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ο Ότο αποφάσισε να εξαφανίσει την οικογένεια του. Για αυτόν το σκοπό δημιούργησε ένα προσάρτημα στην αποθήκη τροφίμων στο Πρίσενγρκατς, το οποίο αποτελούνταν από δύο διαμερίσματα εξοπλισμένα με τα κατάλληλα μέσα, για να φιλοξενήσουν δύο οικογένειες, των Φρανκ και των Βαν Πελ-την τριμελή οικογένεια του συνεργάτη του Ότο Φρανκ. Τις δύο οικογένειες ακολούθησε στο καταφύγιό τους και ο Ντάσελ, ένας ηλικιωμένος εβραίος οδοντίατρος.Η ζωή στο καταφύγιο ξεκινούσε αργά το απόγεμα. Φίλοι των Φρανκ προμήθευαν τους φυγάδες με εφόδια και φαγητό από τη μαύρη αγορά. Τις νυχτερινές ώρες, ο Ότο και ο συνεργάτης του διατελούσαν τη συνηθισμένη τους εργασία στο κάτω μέρος της αποθήκης.
Η Άννα Φρανκ βρήκε στη φυλακή αυτή ιδιάζουσα ελευθερία. “Αγαπητή Κίτυ”, γράφει στις πρώτες σελίδες του ημερολογίου της, το οποίο της δώρισε ο πατέρας της στα δέκατα τρίτα της γενέθλια, “ελπίζω ότι θα είσαι η παρηγοριά μου και το στήριγμά μου”. Πράγματι το ημερολόγιο αυτό εκφράζει, εκτός από τη μεγάλη αδυναμία που είχε η Άννα στον πατέρα της, την ωμότητα ενός πολέμου μέσα από τα μάτια ενός παιδιού, το οποίο σταδιακά έχανε συνειδητά την αθωότητά του. “Δε θα μπορέσω ποτέ να ξαναγράψω με αυτόν τον τρόπο. Γνωρίζω βαθιά μέσα μου πως δε θα είμαι ποτές πια αθώα”, αναγράφει το ημερολόγιο στις 2 Νοεμβρίου του 1942.
Η φωνή της Άννας είναι η κραυγή ενός Εβραίου στο κρησφύγετό του αλλά και η κραυγή του ανθρώπου του 20ού αιώνα, ο οποίος καταδιώκτηκε από την πιο αλλοπρόσαλλη δολοφονική μανία της Ιστορίας.
Η νεαρή συγγραφέας ωστόσο αποκαλύπτει στις σελίδες του ημερολογίου ένα φυσικό ταλέντο στην τέχνη του γραπτού λόγου και μια λογική που ξεπερνά τα όρια της ηλικίας της.
Η Άννα προβληματίστηκε για τη ζωή, την αγάπη, το μίσος, την αρχή και το μέλλον μιας σχέσης με αφορμή την επαφή της με τον Πίτερ, το δεκαεξάχρονο γιο των Βαν Πελ, για τον οποίο έτρεφε συναισθήματα, καθώς και για το μέλλον της ανθρωπότητας αλλά και την εσωτερική ανάγκη του ανθρώπου να συμφιλιωθεί με τον εαυτό του.
Το 1942, οι ναζιστές ανακάλυψαν το κρησφύγετο των Φρανκ μετά τη συμπτωματική καταδίωξη ενός ληστή στην αποθήκη τροφίμων. Οι δύο οικογένειες, καθώς και ο ηλικιωμένος οδοντίατρος, μεταφέρθηκαν στο Άουσβιτς. Η Άννα Φρανκ, η μητέρα της και η αδερφή της άφησαν την τελευταία τους πνοή στο Μπέργκεν-Μπέλσεν, το στρατόπεδο στο οποίο μεταφέρθηκαν, όταν το Άουσβιτς δέχθηκε επίθεση από τους Ρώσους. Είχαν πληγεί από τύφο.
Μοναδικός επιζών ο Οτο παρέλαβε το ημερολόγιο από τα χέρια των γειτόνων, Έλι Βόσεν και Μίεν Βαν Σάντεν, οι οποίοι το περισυνέλεξαν μετά τη σύλληψη των Φρανκ. Σε αυτόν οφείλεται η αρχική έκδοση του ημερολογίου, άλλωστε σε αυτόν οφειλόταν και η ύπαρξή του.
Το ημερολόγιο έχει μεταφραστεί σε 30 γλώσσες και ως σήμερα έχει πουλήσει 3οο.οοο αντίτυπα σε όλον τον κόσμο. Το καταφύγιο της οικογενείας στο Πρίσενγκρατς λειτουργεί σήμερα ως κέντρο νεότητας με την ονομασία “Το σπίτι της Άννας Φρανκ”.
Η Άννα και η αδερφή της πέθαναν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Αφού τελείωσε ο πόλεμος ο πατέρας της Άννας που είχε σωθεί επέστρεψε στο διαμέρισμά, βρήκε το ημερολόγιο και το εξέδωσε με τον τίτλο The Diary of a Young Girl (Το Ημερολόγιο μιας Νεαρής Κοπέλας).
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΦΡΑΝΚ
Στο ημερολόγιο η Άννα περιγράφει τη ζωή της από τις 12 Ιουνίου 1942 μέχρι την 1η Αυγούστου 1944. Είναι γραμμένο στα Ολλανδικά.
“Τετάρτη 3 Μαρτίου 1944”
“Είναι μια φοβερή εποχή. Γύρω λυσσομανάει ο πόλεμος και κανένας δεν ξέρει αν είναι ζωντανός την άλλη μέρα. Θυμάμαι που ζούσαμε όλοι μαζί στην πόλη και περιμέναμε από στιγμή σε στιγμή να την αδειάσουν για να φύγουμε. Οι μέρες μας ήταν γεμάτες κανονιές και πυροβολισμούς και τις νύχτες μυστηριώδης ήχοι έρχονταν από τα βάθη. Αυτό συνεχίστηκε έτσι καμιά βδομάδα, ώσπου ένα βράδυ μας σκέπασε μια νύχτα που κρατάει ακόμη και σήμερα.”
It’s a wonder I haven’t abandoned all my ideals, they seem so absurd and impractical
Yet I cling to them because I still believe, in spite of everything, that people are truly good at heart...
Είναι παράδοξο που δεν έχω εγκαταλείψει τα ιδανικά μου, τα οποία φαίνονται τόσο παράλογα και καθόλου πρακτικά.
Ωστόσο εμμένω σ’ αυτά γιατί ακόμη πιστεύω, παρά τα όσα συμβαίνουν γύρω μου, πως οι άνθρωποι είναι αληθινά καλοί στην καρδιά...
It’s utterly impossible for me to build my life on a foundation of chaos, suffering and death...
Είναι εντελώς αδύνατον για μένα το χτίσω τη ζωή μου πάνω στο χάος, στη θλίψη και στο θάνατο...
I see the world being slowly transformed into a wilderness, I hear the approaching thunder that, one day, will destroy us too...
Βλέπω τον κόσμο αργά αργά να μεταμορφώνεται σε άγριο τοπίο. Ακούω τον κεραυνό που πλησιάζει και που μια μέρα θα καταστρέψει κι εμάς τους ίδιους...
I feel the suffering of millions. And yet, when I look up at the sky, I somehow feel that everything will change for the better that this cruelty too shall end, that peace and tranquillity will return once more...
Νιώθω τον πόνο εκατομμυρίων ανθρώπων. Κι όμως, όταν κοιτάζω τον ουρανό, νιώθω μέσα μου πως όλα θα αλλάξουν προς το καλύτερο, πως αυτή η σκληρότητα θα τελειώσει, πως η ειρήνη και η γαλήνη θα επιστρέψουν και πάλι...
Άννα Φρανκ, 15 Ιουλίου 1944
Believe me, if you have been shut up for a year and a half, it can get too much for you some days… Cycling, dancing, whistling, looking out into the world, feeling young, to know that I am free – that’s what I long for...
Πίστεψέ με, αν είσαι έγκλειστος για ενάμισι χρόνο, μπορεί να σου στοιχίζει πολύ κάποιες μέρες. Το ποδήλατο, ο χορός, το σφύριγμα, το να κοιτάς έξω απ’ το παράθυρο στον κόσμο, το να νιώθεις νέος, το να νιώθεις ελεύθερος, αυτά είναι τα πράγματα που μου λείπουν...
I don’t want to live in vain like most people. I want to go on living even after my death…
Δεν θέλω να ζω μάταια όπως οι περισσότεροι άνθρωποι. Θέλω να εξακολουθήσω να ζω και μετά τον θάνατό μου...
One day this terrible war will be over… One day we will be people again. And not just Jews.
Κάποια μέρα αυτός ο φοβερός πόλεμος θα τελειώσει... Κάποια μέρα θα ξαναγίνουμε άνθρωποι κι όχι απλά Εβραίοι...
Who has inflicted this upon us?
Ποιος μας προκάλεσε αυτή τη συμφορά;
One and a half million children were murdered in the genocide the Nazis called ‘The Final Solution’.
Anne Frank’s story is only one of them...
1,5 εκατομμύριο παιδιά σκοτώθηκαν από τους Ναζί κατά την εκτέλεση του σχεδίου, γνωστού ως «τελική λύση», με απώτερο στόχο τον αφανισμό των Εβραίων...
Η Άννα Φρανκ είναι ένα από αυτά...
Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ Φρανκ: Μια πραγματική βίβλος για εκατομμύρια αναγνώστες στον κόσμο, που χρωματίζει μοναδικά την εφηβεία, τα σκιρτήματα, τους φόβους, τα βαθύτερα συναισθήματα της Εβραιοπούλας Άννας Φρανκ στα σκοτεινά χρόνια των διωγμών από τους Ναζί. Το ημερολόγιο αυτό, πιο επίκαιρο παρά ποτέ, αποκαλύπτει μια μοναδική προσωπικότητα και ένα ανείπωτα σκληρό βίωμα μιας νεαρής μόλις 16 ετών.  Η Ανελίς «Άνε» Μαρί Φρανκ (Annelies «Anne» Marie Frank) γεννήθηκε στη Φραγκφούρτη στις 12 Ιουνίου του 1929. Ήταν η δεύτερη κόρη του επιχειρηματία Ότο Φρανκ (1889-1980) και της Εντίτ Χολέντερ (1900-1945). Η πρωτότοκη κόρη της οικογένειας ονομαζόταν Μαργκότ (1926-1945) και ήταν τρία χρόνια μεγαλύτερη από την Άννα. Οι Φρανκ δεν ήταν φανατικά προσκολλημένοι στον Ιουδαϊσμό και ζούσαν σε μία μη εβραϊκή γειτονιά της Φραγκφούρτης. .jpg) Μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία το 1933, η οικογένεια Φρανκ μετακόμισε στο Άμστερνταμ. Αρχικά, ο Ότο Φρανκ δούλεψε σε μία εταιρεία παραγωγής πηκτίνης και το 1938 ξεκίνησε τη δική του επιχείρηση, ασχολούμενος με το χονδρεμπόριο φρούτων. Όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν την Ολλανδία το 1941, η Άννα αναγκάστηκε να μεταγραφεί από το Μοντεσοριανό σχολείο, στο οποίο φοιτούσε, σ’ ένα ειδικό σχολείο για Εβραίους. Αντιμετωπίζοντας την απειλή της εκτόπισης σε στρατόπεδο καταναγκαστικών έργων, ο Ότο Φρανκ και η οικογένειά του αποφάσισαν να κρυφτούν στην αποθήκη της επιχείρησής τους στο Άμστερνταμ (9 Ιουλίου 1942). Μαζί τους μετακομίζει και η οικογένεια του συνεργάτη του Ότο, Βαν Πελ. Αργότερα πήγε κοντά τους και ο Ντάσελ, ένας ηλικιωμένος εβραίος οδοντίατρος. Έχοντας εξασφαλισμένη τη διατροφή και τη βοήθεια ορισμένων φίλων τους μη Εβραίων, παρέμειναν στο κρησφύγετό τους έως τις 4 Αυγούστου του 1944, οπότε τους ανακάλυψε η Γκεστάπο και τους συνέλαβε. Η Αννα Φρανκ, πάνω στην εφηβεία και με καταπιεσμένα αισθήματα, αφού αισθάνεται πως οι γονείς της την αδικούν σε σχέση με την αδελφή της, δημιουργεί μια φανταστική φίλη την Κίτυ, στην οποία απευθύνεται μέσα από το ημερολόγιό της. «Αγαπητή Κίτυ», γράφει στις πρώτες σελίδες του ημερολογίου της, το οποίο της δώρισε ο πατέρας της στα 13 της χρόνια, «ελπίζω ότι θα είσαι η παρηγοριά μου και το στήριγμά μου». Το ημερολόγιο γίνεται το ουρλιαχτό για ελευθερία των Εβραίων.Την 1η Αυγούστου του 1942 η 15χρονη Άννα Φρανκ καταχωρεί για τελευταία φορά στο διάσημο σήμερα ημερολόγιο της.  Τρεις μέρες αργότερα, η οικογένεια Φρανκ, η οικογένεια Πελ καθώς και ο ηλικιωμένος οδοντίατρος συλλαμβάνονται από τους Γερμανούς στρατιώτες και μεταφέρονται σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Τον επόμενο Μάρτιο, η Άννα Φράνκ, ταλαιπωρημένη από τις κακουχίες και άρρωστη με τύφο, φεύγει από τη ζωή, το ίδιο και η μητέρα της με την αδερφή της, στο Μπέργκεν-Μπέλσεν, το στρατόπεδο στο οποίο μεταφέρθηκαν όταν το Αουσβιτς δέχθηκε επίθεση από τους ναζιστές. Από την οικογένεια επέζησε μόνο ο πατέρας της, ΄Οτο.Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ. .jpg) Μετά τη σύλληψη των Φρανκ στο Άμστερνταμ, φίλοι της οικογένειας ερεύνησαν το κρησφύγετο και παρέδωσαν στον Ότο Φρανκ διάφορα έγγραφα, μεταξύ των οποίων και το ημερολόγιο της Άννας, που ήταν γραμμένο στα ολλανδικά. Μία άλλη εκδοχή λέει ότι, αφού η Γκεστάπο λεηλάτησε τη σοφίτα όπου κρυβόντουσαν , λίγες μέρες αργότερα μια καθαρίστρια βρήκε το ημερολόγιο. Χωρίς να το ξέρει, το έδωσε σε δύο κορίτσια που η βοήθειά τους στις Εβραϊκές οικογένειες δεν αποκαλύφθηκε ποτέ. Όπως και να έχει, ο πατέρας της το εξέδωσε το 1947 με τον τίτλο «Het Achterhuis» («Το πίσω σπίτι») ή, όπως είναι γνωστό στη χώρα μας, «Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ».Το βιβλίο διακρίνεται για το ώριμο ύφος και τις οξυδερκείς παρατηρήσεις του και αποκαλύπτει τη συναισθηματική ωρίμανση της νεαρής συγγραφέως. Ζώντας επίσης καθημερινά την αγωνία της σύλληψης και του θανάτου πέρασε στις σελίδες του ημερολογίου την αγριότητα και τον παραλογισμό του πολέμου. Το γράψιμο της αποκαλύπτει μια ωριμότητα σκέψης δυσανάλογη με την ηλικία των δεκατριών ετών και μια συγγραφική ικανότητα που θα είχε εξελιχθεί αν δεν τη σταματούσε ο θάνατος. Γενικά, το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ αποτελεί μια συγκλονιστική μαρτυρία για τις θηριωδίες του ναζισμού, αλλά και ένα κείμενο με λογοτεχνικό ενδιαφέρον.  Αν και τα τελευταία χρόνια η αυθεντικότητα του ημερολογίου έχει αμφισβητηθεί από αναθεωρητές ιστορικούς του Ολοκαυτώματος, όπως ο Ρομπέρ Φορισόν, ο Ροζέ Γκαροντί και ο Ντέιβιντ Ίρβινγκ, το βιβλίο αυτό που έχει γίνει ο Ύμνος εναντίον του Ολοκαυτώματος, έχει μεταφραστεί σε 30 γλώσσες και έχει κάνει εκατομμύρια πωλήσεις. Το καταφύγιο της οικογένειας στο Πρίσενγκρατς λειτουργεί σήμερα ως κέντρο νεότητας με την ονομασία «Το σπίτι της Άννα Φρανκ».Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το καταφύγιο κάλυπτε μια μεγάλη βιβλιοθήκη η οποία οδηγούσε στην κρυφή πόρτα των δωματίων. Όταν οι ναζιστές ανακάλυψαν το κρησφύγετο αναγκάστηκαν να παραμερίσουν δεκάδες βιβλία για να μπουν στα διαμερίσματα και να φτάσουν στην Άννα. Μέσα από ένα ημερολόγιο... ΚύριαΠηγή: Αννα Φρανκ: Η συγκλονιστική ιστορία της 16χρονης που έπεσε θύμα του Ολοκαυτώματος [εικόνες] | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/109364#ixzz2lCN6hzpV Η ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΚΡΥΨΩΝΑ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΕ 3D Θα θέλατε να δείτε περισσότερα για την κρυψώνα της οικογένειας Φρανκ; Πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο και συνδεθείτε με το ιστότοπο που σας βοηθά να περιηγηθείτε στο περιβάλλον όπου ζούσε και να γνωρίστε τους ανθρώπους με τους οποίους ζούσε η Άννα. http://www.annefrank.org/en/Subsites/Home/(The Secret Annex On Line, Discover Anne Franke's hiding place) Το απόσπασμα του σχολικού βιβλίου  |
Θεματικά κέντρα:
Περιεχόμενο:
Η Άννα, παίρνοντας αφορμή από ένα ασήμαντο επεισόδιο με την αδερφή τη εκφράζει στο ημερολόγιο της τη θλίψη της για τη στάση των γονιών της, που δε πήραν το μέρος της. Ομολογεί ότι οι σχέσεις με τη μητέρα και την αδερφή της δεν είναι καλές, ενώ αντίθετα ο πατέρας είναι το ιδανικό της, παρ' όλο που έχει και εναντίον του παράπονα, επειδή δε συμμερίζεται τα προβλήματα της. Για τη σχέση με τη μητέρα της, η Άννα υποστηρίζει ότι δεν είναι καλή, με κύρια αιτία τους αντίθετους χαρακτήρες τους, και αποκαλύπτει ότι δεν τη θεωρεί πρότυπο μητέρας. Μιλώντας έπειτα για τον εαυτό της, η Άννα ομολογεί τις αδυναμίες του χαρακτήρα της. Εκφράζει επίσης την επιθυμία να μην της φέρονται σαν σε μικρό κοριτσάκι, αφού πιστεύει ότι έχει ωριμάσει και έχει σχέδια για τη ζωή. Αυτό μόνο που της λείπει, όπως γράφει, είναι η ενθάρρυνση από πρόσωπα που να την αγαπούν.
Τόπος: Άμστερνταμ Ολλανδίας, καταφύγιο.
Χρόνος: Νοέμβριος 1942.
Αφηγηματικοί τρόποι:
- Βασική ιδέα του αποσπάσματος είναι η ψυχολογία των εφήβων και οι σχέσεις τους με την οικογένεια.
- Αντίθεση ανάμεσα στο «εγώ» και στους «άλλους»
- Ανάπτυξη της ατομικότητας του εφήβου και την αναζήτηση της προσωπικής του ανεξαρτησίας.
- Εσωτερική ανάγκη του εφήβου να συνομιλήσει με τον εαυτό του και να τον κατανοήσει.
Περιεχόμενο:
Η Άννα, παίρνοντας αφορμή από ένα ασήμαντο επεισόδιο με την αδερφή τη εκφράζει στο ημερολόγιο της τη θλίψη της για τη στάση των γονιών της, που δε πήραν το μέρος της. Ομολογεί ότι οι σχέσεις με τη μητέρα και την αδερφή της δεν είναι καλές, ενώ αντίθετα ο πατέρας είναι το ιδανικό της, παρ' όλο που έχει και εναντίον του παράπονα, επειδή δε συμμερίζεται τα προβλήματα της. Για τη σχέση με τη μητέρα της, η Άννα υποστηρίζει ότι δεν είναι καλή, με κύρια αιτία τους αντίθετους χαρακτήρες τους, και αποκαλύπτει ότι δεν τη θεωρεί πρότυπο μητέρας. Μιλώντας έπειτα για τον εαυτό της, η Άννα ομολογεί τις αδυναμίες του χαρακτήρα της. Εκφράζει επίσης την επιθυμία να μην της φέρονται σαν σε μικρό κοριτσάκι, αφού πιστεύει ότι έχει ωριμάσει και έχει σχέδια για τη ζωή. Αυτό μόνο που της λείπει, όπως γράφει, είναι η ενθάρρυνση από πρόσωπα που να την αγαπούν.
Τόπος: Άμστερνταμ Ολλανδίας, καταφύγιο.
Χρόνος: Νοέμβριος 1942.
Αφηγηματικοί τρόποι:
- Διάλογος σε ελάχιστα σημεία. Χρησιμοποιείται για να βοηθήσει στην καλύτερη σκιαγράφηση των χαρακτήρων, κάνει την αφήγηση πιο ζωντανή.
- Η Αφήγηση καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του αποσπάσματος.
Ενότητες:
1η Ενότητα: §1-5 <<Αγαπητή Κίτυ, [...] στην γκρινιάρικη διάθεση της Μαργκότ».>>: Τα παράπονα της Άννας με αφορμή το επεισόδιο με τη Μαργκότ.
2η Ενότητα: §6-9 << Δεν τις αγαπώ, [...] που έχει σχέση με τα ελαττώματα της >>: Η σχέση της Άννας με τον πατέρα της.
3η Ενότητα: §10-12 << Περισσότερο απ' όλους τους άλλους, [...] πλήρη ικανοποίηση στα παιδιά τους;>>: Η άποψη της Άννας για τη μητέρα της.
4η Ενότητα: §13-19 << Μερικές φορές [...] Δική σου, Άννα >>: Οι συναισθηματικές ανάγκες της Άννας και η διάθεση αυτοκριτικής.
Γλώσσα:
είναι απλή και κατανοητή και η επιλογή συγκεκριμένων ρημάτων και επιθέτων φανερώνουν την ψυχολογική της διάθεση.
Ύφος:
προσωπικό και υποκειμενικό: δεν έχει την αξία ενός λογοτεχνικού έργου αλλά περιγράφει την ψυχική κατάσταση μιας έφηβης.
Ηθογραφία:
Η Κίτυ: Η Κίτυ, είναι μια φίλη που έχει επινοήσει η Άννα και από αυτή την άποψη δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα άλλο κομμάτι του ίδιου του εαυτού της. Μέσα από τη φίλη αυτή φαίνεται η προσπάθεια της έφηβης να υποστηρίξει η ίδια τον εαυτό της ώστε σταδιακά να γίνει συναισθηματικά ανεξάρτητη. Στην προσπάθεια αυτή είναι ιδιαίτερα ακριβοδίκαιη καθώς, έστω και έμμεσα, κρίνει όχι μόνο τους άλλους αλλά και τον εαυτό της. Η παράκλησή της επομένως προς την Κίτυ να μην την κρίνει αυστηρά είναι μια παράκληση προς τον ίδιο τον εαυτό της ο οποίος αφού έχει ξεσπάσει και εκτονώσει τον θυμό του απέναντι στους άλλους στρέφεται στο τέλος και προς τον εαυτό για να αναζητήσει το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί.
Άννα: Η προβληματική σχέση της Άννας με τους γονείς της παρουσιάζεται με ειλικρίνεια, αλλά η ψυχολογική της διάθεση χαρακτηρίζεται από αστάθεια και μεταπτώσεις. Ενώ πολλές από τις απόψεις και τις κρίσεις της χαρακτηρίζονται από ωριμότητα, από την άλλη πλευρά αρκετά από τα παράπονα της θυμίζουν χαϊδεμένο παιδί που θέλει να είναι το επίκεντρο της προσοχής. Έτσι, οι αντιφάσεις που φανερώνονται στο χαρακτήρα και την ψυχολογία της είναι αρκετές. Είναι ένα κορίτσι που κακίζει τη μητέρα της, που ζηλεύει την αδερφή της, που κάνει παράπονα στον πατέρα και γενικά τα βάζει με όλους, επειδή δεν την καταλαβαίνουν. Από την άλλη πλευρά, κάποιες απόψεις της για το μητρικό ρόλο και για την ανάγκη να βρει στη μητέρα της ένα ιδανικό πρότυπο δείχνουν συνετή κρίση, δυσανάλογη με την ηλικία της. Την ίδια ωριμότητα φανερώνει και η αυτοκριτική της, καθώς παρουσιάζεται δυσαρεστημένη για την ανεπάρκεια της να ολοκληρώσει ένα έργο. Οι αντιφάσεις αυτές είναι απόλυτα φυσιολογικές στη φάση της μετάβασης από την παιδική στην εφηβική ηλικία, στην οποία βρίσκεται η Άννα. Ψυχολογικές μεταπτώσεις, παράπονα, πείσματα και ζήλιες χαρακτηρίζουν πάντα αυτή την ηλικία σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό. Η Άννα, με τα χαρίσματα και τα ελαττώματα της είναι ένας αντιπροσωπευτικός για την ηλικία της χαρακτήρας. Τη διακρίνει φιλομάθεια, εξυπνάδα, ωριμότητα, ειλικρίνεια. Παράλληλα όμως έχει εγωισμό και ζήλια και γενικά είναι απόλυτη στα συναισθήματα της. Έτσι, το μόνο που πετυχαίνει είναι να νιώθει μοναξιά ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους και κάτω από συνθήκες που δεν της επιτρέπουν τέτοιες «πολυτέλειες».
Τα συναισθήματα που κυριαρχούν στο κείμενο είναι η λύπη και η αγανάκτηση μιας έφηβης που αισθάνεται να την πνίγει η αδικία. Η Άννα εκδηλώνει επίσης κακία για τη μητέρα και την αδερφή της και ζήλια για την προτίμηση, όπως νομίζει, του πατέρα προς την αδερφή της. Η ζήλια αυτή έχει ως αιτία την υπερβολική αγάπη της γι' αυτόν, η οποία την κάνει απαιτητική και απόλυτη. Η έλλειψη επικοινωνίας με τους γονείς της προξενεί επίσης στην Άννα συναισθήματα μοναξιάς και απομόνωσης.
Οι σχέσεις της με τα άλλα πρόσωπα
Οι σχέσεις της αφηγήτριας με το οικογενειακό της περιβάλλον δεν είναι αρμονικές. Απέναντι στην αδερφή της είναι ανταγωνιστική και εκδηλώνει ζήλια. Θεωρεί ότι καταφέρνει να έχει τους γονείς με το μέρος της εξαιτίας του «μισοκακόμοιρου ύφους» και της «γκρινιάρικης διάθεσης» της. Αγανακτεί επίσης, διότι ενώ η άλλη εισπράττει πάντα επαίνους για τα χαρίσματα της, η ίδια δέχεται συνεχώς επικρίσεις. Πιο προβληματική είναι η σχέση με τη μητέρα της, για την οποία πιστεύει ότι δεν της δείχνει κατανόηση και δεν ανταποκρίνεται στο μητρικό της ρόλο αν και εκείνη έχει ανάγκη από τη στήριξη της. Για τον πατέρα της τρέφει ιδιαίτερη αγάπη και τον αποκαλεί το μεγάλο της ιδεώδες», έχει όμως το παράπονο ότι ούτε αυτός τη στηρίζει ηθικά και ότι δεν είναι διατεθειμένος να ακούει τα προβλήματα της. Γενικά, πιστεύει ότι οι γονείς της δεν την προσέχουν όσο θα της άξιζε και εξακολουθούν να τη μεταχειρίζονται σαν ένα κακομαθημένο παιδί.
Μαργκότ: Παρουσιάζεται ως το χαϊδεμένο παιδί την οικογένειας που λόγω των χαρισμάτων της έχει την προσοχή όλων αλλά και δημιουργεί έντονο ανταγωνισμό ανάμεσα σε εκείνη και την αδερφή της.
Πατέρας: Η Άννα θεωρεί τον πατέρα της καλοσυνάτο και επισημαίνει ότι μπορεί να τον προσεγγίσει. Ωστόσο, στο συγκεκριμένο περιστατικό δεν φαίνεται να βρίσκει σε αυτόν τη συναισθηματική στήριξη που χρειάζεται.
Μητέρα: Η Άννα δεν θεωρεί ότι διαδραματίζει το ρόλο που αρμόζει. Αντιμετωπίζει μεροληπτικά τα παιδιά της και παρουσιάζεται ψυχρή και ανίκανη ή και αδιάφορη να κατανοήσει τα προβλήματα και τη συμπεριφορά της Άννας.
Η Κίτυ: Η Κίτυ, είναι μια φίλη που έχει επινοήσει η Άννα και από αυτή την άποψη δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα άλλο κομμάτι του ίδιου του εαυτού της. Μέσα από τη φίλη αυτή φαίνεται η προσπάθεια της έφηβης να υποστηρίξει η ίδια τον εαυτό της ώστε σταδιακά να γίνει συναισθηματικά ανεξάρτητη. Στην προσπάθεια αυτή είναι ιδιαίτερα ακριβοδίκαιη καθώς, έστω και έμμεσα, κρίνει όχι μόνο τους άλλους αλλά και τον εαυτό της. Η παράκλησή της επομένως προς την Κίτυ να μην την κρίνει αυστηρά είναι μια παράκληση προς τον ίδιο τον εαυτό της ο οποίος αφού έχει ξεσπάσει και εκτονώσει τον θυμό του απέναντι στους άλλους στρέφεται στο τέλος και προς τον εαυτό για να αναζητήσει το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί.
Άννα: Η προβληματική σχέση της Άννας με τους γονείς της παρουσιάζεται με ειλικρίνεια, αλλά η ψυχολογική της διάθεση χαρακτηρίζεται από αστάθεια και μεταπτώσεις. Ενώ πολλές από τις απόψεις και τις κρίσεις της χαρακτηρίζονται από ωριμότητα, από την άλλη πλευρά αρκετά από τα παράπονα της θυμίζουν χαϊδεμένο παιδί που θέλει να είναι το επίκεντρο της προσοχής. Έτσι, οι αντιφάσεις που φανερώνονται στο χαρακτήρα και την ψυχολογία της είναι αρκετές. Είναι ένα κορίτσι που κακίζει τη μητέρα της, που ζηλεύει την αδερφή της, που κάνει παράπονα στον πατέρα και γενικά τα βάζει με όλους, επειδή δεν την καταλαβαίνουν. Από την άλλη πλευρά, κάποιες απόψεις της για το μητρικό ρόλο και για την ανάγκη να βρει στη μητέρα της ένα ιδανικό πρότυπο δείχνουν συνετή κρίση, δυσανάλογη με την ηλικία της. Την ίδια ωριμότητα φανερώνει και η αυτοκριτική της, καθώς παρουσιάζεται δυσαρεστημένη για την ανεπάρκεια της να ολοκληρώσει ένα έργο. Οι αντιφάσεις αυτές είναι απόλυτα φυσιολογικές στη φάση της μετάβασης από την παιδική στην εφηβική ηλικία, στην οποία βρίσκεται η Άννα. Ψυχολογικές μεταπτώσεις, παράπονα, πείσματα και ζήλιες χαρακτηρίζουν πάντα αυτή την ηλικία σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό. Η Άννα, με τα χαρίσματα και τα ελαττώματα της είναι ένας αντιπροσωπευτικός για την ηλικία της χαρακτήρας. Τη διακρίνει φιλομάθεια, εξυπνάδα, ωριμότητα, ειλικρίνεια. Παράλληλα όμως έχει εγωισμό και ζήλια και γενικά είναι απόλυτη στα συναισθήματα της. Έτσι, το μόνο που πετυχαίνει είναι να νιώθει μοναξιά ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους και κάτω από συνθήκες που δεν της επιτρέπουν τέτοιες «πολυτέλειες».
Τα συναισθήματα που κυριαρχούν στο κείμενο είναι η λύπη και η αγανάκτηση μιας έφηβης που αισθάνεται να την πνίγει η αδικία. Η Άννα εκδηλώνει επίσης κακία για τη μητέρα και την αδερφή της και ζήλια για την προτίμηση, όπως νομίζει, του πατέρα προς την αδερφή της. Η ζήλια αυτή έχει ως αιτία την υπερβολική αγάπη της γι' αυτόν, η οποία την κάνει απαιτητική και απόλυτη. Η έλλειψη επικοινωνίας με τους γονείς της προξενεί επίσης στην Άννα συναισθήματα μοναξιάς και απομόνωσης.
Οι σχέσεις της με τα άλλα πρόσωπα
Οι σχέσεις της αφηγήτριας με το οικογενειακό της περιβάλλον δεν είναι αρμονικές. Απέναντι στην αδερφή της είναι ανταγωνιστική και εκδηλώνει ζήλια. Θεωρεί ότι καταφέρνει να έχει τους γονείς με το μέρος της εξαιτίας του «μισοκακόμοιρου ύφους» και της «γκρινιάρικης διάθεσης» της. Αγανακτεί επίσης, διότι ενώ η άλλη εισπράττει πάντα επαίνους για τα χαρίσματα της, η ίδια δέχεται συνεχώς επικρίσεις. Πιο προβληματική είναι η σχέση με τη μητέρα της, για την οποία πιστεύει ότι δεν της δείχνει κατανόηση και δεν ανταποκρίνεται στο μητρικό της ρόλο αν και εκείνη έχει ανάγκη από τη στήριξη της. Για τον πατέρα της τρέφει ιδιαίτερη αγάπη και τον αποκαλεί το μεγάλο της ιδεώδες», έχει όμως το παράπονο ότι ούτε αυτός τη στηρίζει ηθικά και ότι δεν είναι διατεθειμένος να ακούει τα προβλήματα της. Γενικά, πιστεύει ότι οι γονείς της δεν την προσέχουν όσο θα της άξιζε και εξακολουθούν να τη μεταχειρίζονται σαν ένα κακομαθημένο παιδί.
Μαργκότ: Παρουσιάζεται ως το χαϊδεμένο παιδί την οικογένειας που λόγω των χαρισμάτων της έχει την προσοχή όλων αλλά και δημιουργεί έντονο ανταγωνισμό ανάμεσα σε εκείνη και την αδερφή της.
Πατέρας: Η Άννα θεωρεί τον πατέρα της καλοσυνάτο και επισημαίνει ότι μπορεί να τον προσεγγίσει. Ωστόσο, στο συγκεκριμένο περιστατικό δεν φαίνεται να βρίσκει σε αυτόν τη συναισθηματική στήριξη που χρειάζεται.
Μητέρα: Η Άννα δεν θεωρεί ότι διαδραματίζει το ρόλο που αρμόζει. Αντιμετωπίζει μεροληπτικά τα παιδιά της και παρουσιάζεται ψυχρή και ανίκανη ή και αδιάφορη να κατανοήσει τα προβλήματα και τη συμπεριφορά της Άννας.
ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΦΗΒΗΣ ΑΝΝΑΣ
Αστάθεια, μεταπτώσεις, αντιφάσεις, παράπονα, ζήλιες, πείσματα, αίσθημα μοναξιάς τα οποία είναι χαρακτηριστικά της εφηβικής ηλικίας.
ΤΟΝΟΣ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΟΣ
Ο τόνος είναι εξομολογητικός για τον εαυτό της, επικριτικός για τη μητέρα της, ειρωνικός για τη Μαργκότ.
ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΠΟΥ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΜΗ ΑΡΜΟΝΙΚΕΣ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ
Προς τη μητέρα της: έλλειψη κατανόησης και ανταπόκρισης σε μητρικό ρόλο.
Προς την αδερφή: ανταγωνισμός, ζήλια, αγανάκτηση.
Προς τον πατέρα: μεγάλη αγάπη αλλά και πολλά παράπονα.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΑΝΝΑΣ
Είναι φιλομαθής, έξυπνη, ώριμη, ειλικρινής αλλά και ζηλιάρα, εγωίστρια πεισματάρα και απόλυτη στα συναισθήματά της.
ΣΗΜΕΙΑ ΟΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ
Η ωριμότητά της φαίνεται στις απόψεις της για τον μητρικό ρόλο, στην αυτοκριτική και στην ανάγκη να αποτελεί η μητέρα ιδανικό πρότυπο.
ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ
Οι γονείς δεν πρέπει να κάνουν διακρίσεις στα παιδιά τους, αλλά αντίθετα πρέπει να είναι δίκαιοι, και να τα αφήνουν να λύνουν μόνα τους τις διαφορές τους. Πρέπει να τους δείχνουν αγάπη, στοργή και κατανόηση και να τα στηρίζουν στα προβλήματά τους. Οι ίδιοι οι γονείς οφείλουν να αποτελούν θετικά πρότυπα για τα παιδιά τους.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΩΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΙΔΟΥΣ
- Ακριβής προσδιορισμός χρόνου και τόπου
- ( ημερομηνίας) στην αρχή της σελίδας πάνω δεξιά. Π.χ Κυριακή 26 Νοεμβρίου 2017.
- Φράση «αγαπημένο μου ημερολόγιο » αριστερά .
- Χρήση συνήθως πρώτου ενικού προσώπου.
- Λόγος αυθόρμητος, απλός , καθημερινός , επιγραμματικός .
- Ύφος απλό, προσωπικό, εξομολογητικό, πολλές φορές λογοτεχνικό.
Δείτε το απόσπασμα από το ημερολόγιο στον παρακάτω σύνδεσμο:
Βασική ιδέα/Κύριο θέμα
Βασική ιδέα του αποσπάσματος είναι η ψυχολογία των εφήβων και οι σχέσεις τους με την οικογένεια. Η ιδέα στηρίζεται στην αντίθεση εγώ-οι άλλοι, που εμφανίζεται με την ανάπτυξη της ατομικότητας του εφήβου και την αναζήτηση της προσωπικής του ανεξαρτησίας. Οι εξομολογήσεις επίσης σε ένα ημερολόγιο ανταποκρίνονται στην εσωτερική ανάγκη του εφήβου να συνομιλήσει με τον εαυτό του και να τον κατανοήσει.
Νοηματική προσέγγιση
Η Άννα βρίσκει διέξοδο στη στενοχώριας της στο ημερολόγιό της και στη φανταστική της φίλη, Κίτυ. Αφορμή για να γράψει είναι ο καβγάς με την αδερφή της, Μαργκότ, για ένα βιβλίο. Η μεσολάβηση των γονιών υπέρ της Μαργκότ κάνει την Άννα να πιστεύει ότι πάντα μεροληπτούν υπέρ της αδερφής της. Θεωρεί άδικη τη μονόπλευρη υποστήριξη τους και ισχυρίζεται ότι χωρίς τη δική τους επέμβαση θα έλυνε καλύτερα τη διαφορά με την αδερφή της. Την ενοχλεί επίσης η ιδέα ότι η μητέρα και η αδερφή της έχουν ένα είδος συμμαχίας μεταξύ τους.
Η εύνοια του πατέρα της προς τη Μαργκότ πληγώνει περισσότερο την Άννα, που του έχει αδυναμία και αποτελεί το ιδανικό της. Ζηλεύει, όταν εκείνος επαινεί την αδελφή της και πιστεύει ότι η ίδια γίνεται ο αποδιοπομπαίος τράγος για όλα τα στραβά που συμβαίνουν στο σπίτι. Απαιτεί να την παίρνουν επιτέλους στα σοβαρά και αποζητά έντονα τη στοργή του πατέρα της, ο οποίος, αν και την αγαπάει, δε δέχεται να συζητά μαζί της για τα προβλήματα που της δημιουργεί η μητέρα της.
Η Άννα δεν μπορεί να ανεχτεί τον τρόπο που της φέρεται η μητέρα της. Δε θέλει να της μιλήσει ανοιχτά για τη σκληρή συμπεριφορά της, αλλά μερικές φορές την πνίγει η αγανάκτηση και ομολογεί ότι δεν αποτελεί γι' αυτήν το πρότυπο μητέρας. Η έλλειψη επικοινωνίας τής δημιουργεί ένα μεγάλο κενό. Το μεγαλύτερο σφάλμα των γονιών της, όπως νομίζει, είναι ότι, ενώ αυτή έχει τόσο μεγάλη ανάγκη από τη στοργή και τη στήριξή τους, εκείνοι δεν το καταλαβαίνουν.
Μέσα στη μοναξιά της η Άννα νιώθει την ανάγκη να γίνει πιο συνετή και πιο δυνατή για να τα βγάλει πέρα στη ζωή της. Το μεγαλύτερο ελάττωμά της κατά την άποψη της είναι ότι δεν καταφέρνει να ολοκληρώσει κάτι που αρχίζει, θα ήθελε να της φέρονται οι άλλοι σαν να είναι πλέον ένα υπεύθυνο άτομο και όχι το χαϊδεμένο κορίτσι που κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά. Η ίδια αισθάνεται μεγάλη και έχει για τη ζωή ιδανικά και σχέδια. Υποστηρίζει πως είναι αναγκασμένη να ανέχεται αυτούς που καθημερινά την ενοχλούν και πιστεύει πως μόνο το ημερολόγιο και η Κίτυ είναι υπομονετικοί μαζί της. Υπόσχεται στη φανταστική φίλη της ότι θα είναι δυνατή, αλλά ομολογεί ότι της χρειάζεται και μια ενθάρρυνση από ανθρώπους που την αγαπούν.
ΘΕΜΑ: Τα παράπονα της Άννας στο ημερολόγιό της για τη μεροληπτική, όπως
νομίζει, στάση των γονιών της υπέρ της αδερφής της και οι γενικότερες σκέψεις και
κρίσεις της για τους γονείς και τον εαυτό της.
Ερμηνευτικές επισημάνσεις
• Πρόθεση της Άννας Φρανκ δεν ήταν η δημοσίευση του ημερολογίου, το οποίο ήταν γι' αυτήν περισσότερο μια διέξοδος και ικανοποιούσε μια ανάγκη συνομιλίας με τον εαυτό της.
• Η εντύπωση ότι το έγραφε μόνο για τον εαυτό της δίνει στο γράψιμο της αυθορμητισμό και ειλικρίνεια.
• Το κείμενο διακρίνεται για τον ώριμο προβληματισμό αλλά και την ψυχολογική αστάθεια της συγγραφέως.
• Στο συγκεκριμένο απόσπασμα δε γίνεται αναφορά στις συνθήκες διαβίωσης και στην πολιτική κατάσταση.
Τεχνική της αφήγησης
Η αφηγήτρια
Στο απόσπασμα, ο συντάκτης του ημερολογίου και ο αφηγητής είναι το ίδιο πρόσωπο, άρα ταυτίζονται. Πρόκειται δηλαδή για την Άννα Φρανκ, η οποία καταγράφει τις σκέψεις της για τις σχέσεις με τα πρόσωπα της οικογένειάς της. Όσα γράφει στο ημερολόγιό της απευθύνονται προς τη φανταστική της φίλη, Κίτυ, με τη μορφή αλληλογραφίας. Μετά από ένα περιστατικό, σημαντικό, όπως πιστεύει η Άννα, στην πραγματικότητα όμως συνηθισμένο και ασήμαντο μέσα σε μια οικογένεια, καταφεύγει στο ημερολόγιό της, που αποτελεί γι' αυτήν ένα σιωπηλό συνομιλητή στον οποίο εξομολογείται με ειλικρίνεια τις σκέψεις και τα συναισθήματά της. 0 τρόπος που γράφει φανερώνει ψυχική αναστάτωση, διότι αισθάνεται αδικημένη από τους γονείς της. Μιλάει γι' αυτούς με θυμό και κάποια μνησικακία, αλλά είναι περισσότερο αντικειμενική στις παρατηρήσεις για τον εαυτό της. 0 τόνος της είναι γενικά εξομολογητικός, παρουσιάζει όμως διακυμάνσεις. Όταν μιλάει για τους γονείς της και κυρίως για τη μητέρα της, ο τόνος της γίνεται επικριτικός («Για μένα, η μητέρα μου δεν είναι πάντα "η μητέρα"») και σε κάποια σημεία που αναφέρεται στην αδερφή της ειρωνικός («Η Μαργκότ είναι αναμφισβήτητα η πιο έξυπνη, η πιο ευγενική, η πιο όμορφη και η πιο καλή!»).
Οι σχέσεις της Άννας με τα άλλα πρόσωπα
Οι σχέσεις της αφηγήτριας με το οικογενειακό της περιβάλλον δεν είναι αρμονικές. Απέναντι στην αδερφή της είναι ανταγωνιστική και εκδηλώνει ζήλια. Θεωρεί ότι καταφέρνει να έχει τους γονείς με το μέρος της εξαιτίας του «μισοκακόμοιρου ύφους» και της «γκρινιάρικης διάθεσης» της. Αγανακτεί επίσης, διότι ενώ η άλλη εισπράττει πάντα επαίνους για τα χαρίσματά της, η ίδια δέχεται συνεχώς επικρίσεις. Πιο προβληματική είναι η σχέση με τη μητέρα της, για την οποία πιστεύει ότι δεν της δείχνει κατανόηση και δεν ανταποκρίνεται στο μητρικό της ρόλο αν και εκείνη έχει ανάγκη από τη στήριξή της. Για τον πατέρα της τρέφει ιδιαίτερη αγάπη και τον αποκαλεί το μεγάλο της ιδεώδες», έχει όμως το παράπονο ότι ούτε αυτός τη στηρίζει ηθικά και ότι δεν είναι διατεθειμένος να ακούει τα προβλήματά της. Γενικά, πιστεύει ότι οι γονείς της δεν την προσέχουν όσο θα της άξιζε και εξακολουθούν να τη μεταχειρίζονται σαν ένα κακομαθημένο παιδί.
Η ψυχολογία και χαρακτήρας της Άννας
Η προβληματική σχέση της Άννας με τους γονείς της παρουσιάζεται με ειλικρίνεια, αλλά η ψυχολογική της διάθεση χαρακτηρίζεται από αστάθεια και μεταπτώσεις.
Ενώ πολλές από τις απόψεις και τις κρίσεις της χαρακτηρίζονται από ωριμότητα, από την άλλη πλευρά αρκετά από τα παράπονα της θυμίζουν χαϊδεμένο παιδί που θέλει να είναι το επίκεντρο της προσοχής.
Έτσι, οι αντιφάσεις που φανερώνονται στο χαρακτήρα και την ψυχολογία της είναι αρκετές. Είναι ένα κορίτσι που κακίζει τη μητέρα της, που ζηλεύει την αδερφή της, που κάνει παράπονα στον πατέρα και γενικά τα βάζει με όλους, επειδή δεν την καταλαβαίνουν. Από την άλλη πλευρά, κάποιες απόψεις της για το μητρικό ρόλο και για την ανάγκη να βρει στη μητέρα της ένα ιδανικό πρότυπο δείχνουν συνετή κρίση, δυσανάλογη με την ηλικία της.
Την ίδια ωριμότητα φανερώνει και η αυτοκριτική της, καθώς παρουσιάζεται δυσαρεστημένη από την ανεπάρκειά της να ολοκληρώσει ένα έργο.
Οι αντιφάσεις αυτές είναι απόλυτα φυσιολογικές στη φάση της μετάβασης από την παιδική στην εφηβική ηλικία, στην οποία βρίσκεται η Άννα. Ψυχολογικές μεταπτώσεις, παράπονα, πείσματα και ζήλιες χαρακτηρίζουν πάντα αυτή την ηλικία σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό.
Η Άννα, με τα χαρίσματα και τα ελαττώματά της είναι ένας αντιπροσωπευτικός για την ηλικία της χαρακτήρας. Την διακρίνει φιλομάθεια, εξυπνάδα, ωριμότητα, ειλικρίνεια. Παράλληλα όμως έχει εγωισμό και ζήλια και γενικά είναι απόλυτη στα συναισθήματά της. Έτσι, το μόνο που πετυχαίνει είναι να νιώθει μοναξιά ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους και κάτω από συνθήκες που δεν της επιτρέπουν τέτοιες «πολυτέλειες».
Συναισθήματα
Είδος αποσπάσματος:
Ημερολόγιο: με τον όρο αυτόν εννοούμε τη συστηματική καταγραφή από ένα άτομο των πιο σημαντικών γεγονότων της προσωπικής του ζωής, καθώς και της δημόσιας ζωής της εποχής του.
- Έχει προσωπικό χαρακτήρα (δηλαδή δε γράφεται για να δημοσιευτεί ή για να διαβαστεί από άλλους), γι’ αυτό και το ύφος του είναι εξομολογητικό, και η γραφή συχνά συνθηματική ή και ελλειπτική·
- περιέχει σχόλια, παρατηρήσεις, κρίσεις, σκέψεις και, γενικά μια υποκειμενική καταγραφή όλων όσων απασχολούν το άτομο που κρατά το ημερολόγιο.
- Βασικό χαρακτηριστικό του είναι ο ακριβής προσδιορισμός του χρόνου από τον συγγραφέα.
- Διαφέρει από την αυτοβιογραφία, όπου ο συγγραφέας παρουσιάζει τη ζωή του σε συνεχή αφήγηση και χωρίς κενά, με σκοπό να διαβαστεί από άλλους.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΩΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΙΔΟΥΣ
- Ακριβής προσδιορισμός χρόνου και τόπου
- ( ημερομηνίας) στην αρχή της σελίδας πάνω δεξιά. Π.χ Κυριακή 26 Νοεμβρίου 2017.
- Φράση «αγαπημένο μου ημερολόγιο » αριστερά .
- Χρήση συνήθως πρώτου ενικού προσώπου.
- Λόγος αυθόρμητος, απλός , καθημερινός , επιγραμματικός .
- Ύφος απλό, προσωπικό, εξομολογητικό, πολλές φορές λογοτεχνικό.
Δείτε το απόσπασμα από το ημερολόγιο στον παρακάτω σύνδεσμο:
Ενδεικτικές εργασίες
. 1. Ποια είναι η αφηγήτρια; Ποια είναι τα βασικά γεγονότα στη ζωή της ; Συμβουλευτείτε τις παρακάτω ιστοσελίδες:
2. Ποιο είναι το θέμα του αποσπάσματος;
3. Καταγράψτε τις συναισθηματικές διακυμάνσεις της Άννας στο απόσπασμα, αιτιολογώντας τες κάθε φορά. Λάβετε υπόψη σας και τα χαρακτηριστικά της εφηβικής ηλικίας από την ιστοσελίδα:
4. Πώς χαρακτηρίζετε την Άννα; Απαντήστε τεκμηριωμένα με στοιχεία από το απόσπασμα.
3. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του ημερολογίου; Βρείτε πληροφορίες στην παρακάτω ιστοσελίδα:http://alexgger.blogspot.gr/2013/06/blog-post_7.html
4. Γιατί είναι πολύ αγαπητό το ημερολόγιο στους εφήβους; Εσείς έχετε ημερολόγιο;
5. Αν ήσασταν η Κίτυ τι θα συμβουλεύατε την Άννα; Γράψτε της μια σύντομη επιστολή. Για τα χαρακτηριστικά της επιστολής, δείτε την ιστοσελίδα:
6. Ποια είναι τα βασικά πρόσωπα του αποσπάσματος και πώς αντιμετωπίζονται από την αφηγήτρια;
7. Ποια παράπονα έχει η Άννα από την αδερφή της; Τι αισθήματα τρέφει γι’ αυτήν; Υπογραμμίστε σχετικά σημεία του κειμένου που τα εκφράζουν.
8. Τι γνώμη έχει η Άννα από τον εαυτό της και πώς τη χαρακτηρίζετε από αυτό;
9. Ποια στάση, νομίζετε, ότι έπρεπε να κρατούν οι γονείς ώστε να βελτιωθεί η σχέση των αδερφιών μεταξύ τους; Καταγράψτε τις απόψεις σας στο ημερολόγιό σας, αφού λάβετε υπόψη σας τα χαρακτηριστικά του ημερολογίου στην ιστοσελίδα: